ชื่อหนังสือ : รอให้ถึงอนุบาลก็สายเสียแล้ว
เขียนโดย มาซารุ  อิบุกะ
แปล/เรียบเรียง : ธีระ  สุมิตร/ พรอนงค์  นิยมค้า

"อัจฉริยบุคคล ไม่ใช่เรื่องของพรสวรรค์ หรือสายเลือด แต่เกิดจากการเรียนรู้และสภาพแวดล้อม"
                 เป็นหนังสือที่เขียนได้ดีมากๆ มากที่สุด เพราะถ้าใครได้อ่าน(สำหรับคุณพ่อคุณแม่ หรือผู้ที่สนใจ) แล้ว ก็จะเปลี่ยนแนวความคิดเดิมๆ ไปอย่างสิ้นเชิง ทั้งยังเป็นการเปิดรับแนวทางใหม่ๆ สำหรับการเลี้ยงลูก หรือทัศนคติต่อเด็กเล็ก หรือลูก ไปอีกแนวทาง ซึ่งเราไม่เคยรู้มาก่อน หรือถ้าใครที่พอศึกษาเรื่องเด็กมาบ้างจากหนังสือเล่มอื่นๆ ก็ต้องขอบอกว่าถ้าได้มีโอกาสอ่านหนังสือเล่มนี้คุณก็จะเปลี่ยนทัศนคติใหม่เกี่ยวกับการเลี้ยงลูกของคุณโดยทันที เพราะหนังสือเล่มนี้สำหรับพ่อน้องคุง แล้ว เป็นหนังสือที่ทำให้เกิดแรงบัลดาลใจในการเลี้ยงลูกเพิ่มยิ่งขึ้น ยกตัวอย่างว่า ถ้าเรามีความคิดว่าลูกเราอายุแค่นี้ก็สมควรที่จะทำได้แค่นี้แหละ หรือ สมควรที่จะทำในเรื่องนี้แหละ ไม่ควรทำอะไรที่เกินวัย หรือไม่ควรเล่น หรือเรียนรู้อะไรที่มากกว่านี้ก็ได้  แต่ในทางตรงกันข้าม ถ้าเราคิดเช่นนั้นก็เสมือนว่าเราได้จำกัดขีดความสามารถของเขาไว้แค่นั้น หรือพูดง่ายๆ ว่าคุณได้ดูถูกเจ้าชายหรือเจ้าหญิงของคุณเข้าใ้ห้แล้ว ไม่เพียงดูถูกพวกเขาแล้วแต่รวมไปถึงการดูถูกตัวคุณเองด้วย ด้วยการที่ว่าลูกเราก็เลี้ยงดูดีอยู่แล้ว แต่ไ่ม่เคยคิดหาทางหรือทฤษฏีใหม่ๆ ที่จะทำให้ได้ดีกว่าที่เป็นอยู่ซึ่งคิดว่าดีอยู่แล้ว  ถ้าได้อ่านหนังสือเล่มนี้เราก็จะเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ว่า ลูกเราสามารถทำอะไรได้เหมือนกับอัจฉริยะ คนอื่นๆ (ถ้าอยากรู้ว่าอัจฉริยะ เป็นอย่างไรก็ลองไปอ่านหนังสือ "อัจฉริยะ สร้างได้" ของคุณหนูดี นะครับผม) ไม่ว่าจะด้านใดก็ตาม จริงอยู่ว่าเป็นไปได้ยาก แต่คุณได้ทำมันหรือไม่ หรือได้ปูทาง ส่งเสริม ให้เขาบ้างไหม ยกตัวอย่างง่ายๆ ว่า เราจะออกกำลังกายโดยการวิ่งรอบสนามฟุตบอลวันละ 100 รอบ นี่คือเป้าหมาย โดยที่คนส่วนใหญ่คิดว่า สนามใหญ่ขนาดนี้วิ่งแค่ 10 รอบก็พอแล้ว หรือถ้าวิ่งได้ 10 รอบก็เก่งแล้ว นั่นก็จะเห็นแล้วว่าคนส่วนใหญ่ถ้าทำได้ 10 รอบก็คือประสบผลสำเร็จแล้ว แต่ในส่วนของเราถ้าเป้าหมายเราคือ 100 รอบ แต่เราวิ่งได้ 50 รอบ ในความเป็นจริงเราไม่ประสบผลสำเร็จเหมือนคนส่วนใหญ่ แต่้ถ้าดูตัวเลขกัน แล้ว  50 กับ 10 คุณก็ลองคิดดูเอาเองก็แล้วกัน หรือแม้กระทั่งว่าเราวิ่งได้ แค่ 11 รอบก็เถอะ 
                แหละนั่นก็คือแรงบันดาลใจที่ได้จากหนังสือเล่มนี้ในการเลี้ยงลูกนะครับผม ถ้าใครที่กำัลังวางแผนที่จะมีลูกก็อย่าลืมหามาอ่านกันนะครับ